محرم که میاد دلتنگی و غم و غصه رو هم با خودش میاره.البته دلیل این دلتنگی ها  تنها مصائب محرم نیست . محرم که میشه بازار گریه میشه رقابتی .اونایی که دستی در این کار دارند(نه همه) از همه توانشون استفاده می کنند تا بازنده میدان نباشند و گاه این تلاش او نقدره که نتیجه عکس  می ده و اشک آدم می خشکه.از روز اول تا روز دهم اونا می گن و ما اشک میریزیم بر مظلومیت حسین و روز یازدهم، که نه همون عصر دهم ،همه چیز به پایان میرسه و رسالت سخنران و مستمع یک جا به پایان میرسه!!!

این جریان تکرار ی محرم سبب شده که از محرم تنها رنگ سیاه عزا ،از حسین تشنگی ،از زینب اسارت و بی پناهی،از سجاد بیماری ، و از عباس تنها دو دست بریده ....به یادمان بماند.!!راستی در این میان جای پیام بزرگ عاشورا کجاست؟؟؟  

 

حسین است اینکه در بیداری و خواب

گدایی می کند از کوفیان آب!!؟؟

حسین این بیرق و طبل و علم نیست

حسین این گریه های دمبدم نیست

حسین این نوحه و بانگ و عزا نیست

سری بر نیزه های کربلا نیست

حسین یک جماعت سر ندارد

علی اکبر علی اصغر ندارد

حسین یک جماعت گریه ناک است

حسین یک جماعت چاک چاک است

حسین ما امام عاشقان است

حسین ایینه ی پیر و جوان است

اگر چه واژگون از زین فتاده است

ولی در طول تاریخ ایستاده است

                                                              (شعر از دکتر اکرامی)