صبح صادق ندمد، تا شب يلدا نرود
یلدا آخرين شب پائيز، نخستين شب زمستان، پايان قوس، آغاز جدي و درازترين شب سال.
واژه يلدا سرياني و به معني ولادت است. بنابر باور پيشينيان،درازترين شب سال ،شبی شوم و نامبارک بود (از این رو همواره شاعران زلف يار و همچنين روز هجران را از حيث سياهي و درازي بدان تشبيه می کنند)آنان معتقد بودند در پايان اين شب دراز اهریمنی، تاريکي شکست مي خورد، روشنايي پيروز و خورشيد زاده مي شود . یلدا روز تولد مهر ،همان روزی که در آیین مسیحیت روز میلاد مسیح نامیده ( تاثیر میترائیسم در آیین مسیحیت) می شود،در اصل جشن ظهور ميترا بوده که مسيحيان در قرن چهارم ميلادي آن را روز تولد مسيح قرار دادند.
دراین شب مردم بر طبق آیین و رسم هر شهر مراسم خاصی را برگزار می کنند.یکی از سنت های مشترک این استکه بايد از ميوههايي كه داراي خواص ويژهاي هستند خورد تا سال آينده خواص آنها در بدن باقي بماند. در ميان ميوهها، هندوانه از ميوه اي است كه ظاهرا بايد در شب چله خورده شود.چرا كه هندوانه « گرميت مغز» و « سوزندگي جگر» را دفع ميكند.بنا براین عقیده هركس در شب چله هندوانه بخورد جگرش لك برنميدارد.
به امید آنکه سفره ی یلدای همگان پر رونق ،شادی مهمان دلهای گرمشون باشه و غصه ی بی نانی،قصه ی هیچ خونه ای نباشه.
معاشران گره از زلف یار باز کنید شبی خوش است بدین قصه اش دراز کنید