مولود کعبه

از علی گفتن و از علی شنیدن آسان است اما علی شدن دشوار و شاید ناممکن.علی علی است هم چنانکه فاطمه فاطمه بود.علی علی ست نه دلیل انکه مولود کعبه ،داماد و پسر عم پیامبر ،همسر فاطمه وپدر حسن و حسین و زینب وعباس بود و نه به این خاطر که او جانشین پیامبر و خلیفه ی مسلمین بود بلکه تنها به این دلیل که او انسان بود انسانی کامل که تمامی ارزشهای انسانیت در او تجلی یافته بود،علی عقل کامل بود.

علی گونه شدن و علی وار زندگی کردن در آشفته بازار دنیای امروز که هر یک نان را به نرخ روز می خوریم تنها یک شعار است علی یک مسلک بود یک اعتقاد.از علی فقط نامی به یادگار مانده است به عنوان شیعه ی علی چقدر او را می شناسیم شاید دیگران او را از ما بیشتر می شناسند. 

  جرج جرداق نویسنده و پژوهشگر مسیحی در باره اش می گوید:
 

ادامه نوشته

دل آشوبه

 

   درودیوار شهر آذین بسته شده ،فروشنده ها برای جلب مشتری ظاهرا اجناس شون رو با قیمتی نازل به مردم عرضه می کنند ،رادیو و تلویزیون خیلی وقته  شادباش ها روآغاز کرده است.همه مهیا ی روز ی خجسته و مبارک اند .

 خود را به ندیدن و نشیندن می زنم .می خواهم مناسبت این روز را فراموش کنم اما بیشتر می بینم و می شنوم.

پیر مردی خسته جلوی فروشگاهی بزرگ  مردم را دعوت به داخل آمدن و جنس خریدن می کرد قبل از دیدنش ، صداش رو شنیدم.

بدون توجه از جلوش رد شدم اما تا فاصله ای دور صدایش را می شنیدم که می گفت: دخترم بفرماییدداخل کادوبخریید ، بعضی به باباهاتون میگین آقاجون بعضیا بابا جون در هر حال فرقی نمی کنه پدراتون رو فراموش نکنین.

هم چنان که دور می شدم و صدا کمتر وکمتر شد و دل آشوبه ی من بیشتر و بیشتر....

 

                           در اندرون من خسته دل ندانم كيست

                                         كه من خموشم و او در فغان و در غوغاست  

 

روزت را دریاب

 

روزت را در یاب!
با آن مُدرا کُن!
این روز از آنِ توست؛
بیست و چهار ساعتِ کامل،
به قدر کفایت فرصت هست
تا روزی بزرگ شود.

نگذار
هم در پگاه
فرو پژمرد

                                          مارگوت بیکل

 شب آرزوها(لیله الرغائب)

دستانم را به سوی آسمان بلند می کنم

                                                    هر چند خالی.

نگاهم به دوردست هاست  

 

                          هر چند اندوخته ای که مرا آسمانی  کند با خود ندارم

 امیدوارم،

               نه به خود که نه عبدم و نه صالح

                          

                                          بلکه به سبب آنچه که  ترا خوانند:

 

                             "و انت الواحد الکریم المعطی، الذی لا یرد سائله، و لا یخیب امله"

 

   در شب آرزوها

                

                      درشبی سرشار از امیدواری

        

                     امیدوارانه چشم به آسمان می دوزم و در دل با تو سخن میگویم:

                                          

                                           "الهی غیرک فلا تکلنی"

                                      خدایا مرا به غیر خودت وا مگذار.

  

   بنشسته ام من بر درت تا بوک برجوشد وفا               

                                                       باشد که بگشایی دری گویی که برخیز اندرآ

اصول شش گانه یا انقلاب سفید شاه

اصول ششگانه ای که در سال 41 محمدرضا پهلوی به رفراندم گذاشت یکی از مواردی است که ذهن کاوشگر برخی از دانش آموزان کنجکاو را بخود مشغول می کند آنچه در زیر می آید پاسخی مختصر به این سوال است.

در سال 1338ش / 1959م محمدرضا پهلوي در اثر فشار دولت امريكا و بحرانهاي داخلي كشور متقاعد شد كه دست به اصلاحات اجتماعي ـ اقتصادي بزند بر اين اساس از منوچهر اقبال نخست‌وزير وقت خواست كه پيش‌نويس لايحه اصلاحات ارضي را براي ارائه به مجلس آماده كند. این اصول که بعدها به ۱۹ اصل افزایش پیدا کرد عبارت بود از:

۱ - اصلاحات ارضی و الغای رژیم ارباب و رعیتی: عبارت است از تغییرات اساسی در میزان و نحوه مالکیت اراضی به ویژه اراضی کشاورزی و مراتع به منظور افزایش بهره وری عمومی جامعه که باتغییر شیوه مالکیت زمین‌های کشاورزی از دست فئودال‌ها یا مالکان بزرگ به خرده مالکی و توزیع دوباره آن بین کشاورزان، طی ۳ مرحله انجام می گرفت.
۲ - ملی کردن جنگل‌ها و مراتع: با این اقدام جنگل‌های و مراتع کشور برای بهره‌برداری ملی در اختیار دولت قرار گرفت.  جنگل‌های مصنوعی- ایجاد فضای سبز -احیا دوباره منابع جنگلی و حفاظت خاک و مهار کردن شن‌های روان و جلوگیری از پرشدن مخزن‌های سدها، جلوگیری از پیشرفت کویر و واپس راندن آن از راه نهال کاری کویری در ایران از برنامه های این طرح بود

۳ – تبدیل کارخانه‌های دولتی به شرکتهای سهامی و فروش سهام آن جهت تضمین اصلاحات ارضی: با اجرای این اصل به جز صنایع مادر و ملی شده همانند راه‌آهن، نیرو، اسلحه‌سازی و غیره که در مالکیت دولت برجای ماند، ۵۵ کارخانه قند، نیشکر، پارجه بافی، چوب، سیمان، مواد غذایی، پنبه، ابریشم‌بافی و غیره تبدیل به شرکت‌های سهامی شدند و سهام آن از سوی بانک کشاورزی به فروش رفت.

۴ - سهیم کردن کارگران در سود کارخانه‌ها: بر اساس این اصل، کارگران و کارفرمایان به وسیله سندیکاهای خود، و بر پایه قراردادهای جمعی کارگران، بدون دخالت دولت در سود خالص واحدهای صنعتی شریک می‌شوند.
۵ - اصلاح قانون انتخابات ایران  به منظور دادن حق رای به زنان و حقوق برابر سیاسی با مردان و در پی حق انتخابات ۲۷ فروردین ۱۳۴۲ قانون حمایت خانواده تصویب شد. 

۶ -ایجاد سپاه دانش: برای سواد آموزی و اشاعه فرهنگ در روستاهادر سال ۱۳۴۱تصویب و در سال ۱۳۴۲ در دوره نخست وزیری اسدالله علم کار خود را آغاز کرد.

بعد از این 6 اصل ،بنا بر نیازها و مقتضیات جدید شش اصل نخستین با افزودن سیزده اصل دیگر هم چون ایجاد سپاه بهداشت- ایجاد سپاه ترویج و آبادانی- ایجاد خانه‌های انصاف و شوراهای داوری  - ملی کردن آب‌های کشور- نوسازی شهرها و روستاها با کمک سپاه ترویج و آبادانی - انقلاب اداری وانقلاب آموزشی و...تکمیل گردید.

ای فرزند آدم

ای فرزند آدم...

آنان که با من قهر کرده اند و از من بریده اند

اگر می دانستند چه اندازه به دیدارشان مشتاقم

و انتظارشان را می کشم...

ای فرزند آدم.

دل به دنیا مبند و با دنیا انس مگیر

دنیا بسیار کوچکترازآن است که پاداش  و مزد

حتی لحظه ای از خاطر تو باشد

وبهای حتی پاره ای از دل تو شمرده شود.

جان آسمانی تو قیمتی جز من ندارد

و جز بهشت من هیچ چیز نمی تواند

هزینه وجود تورا جبران کند.

                                        "کتاب تنهایی ،محمدرضا زا ئری"

 

 

 

 

غم قفس به کنار،آنچه عقاب را پیر می کند،غم پرواز زاغهای بی سر و پاست.

   "درد من تنهایی نیست ، بلکه مرگ ملتی است که برایشان گدایی را قناعت ، بی عرضگی را صبر و با تبسمی بر لب ، این حماقت را حکمت می نامند."گاندی"

   این جمله را اسطوره ورزش ایران در آخرین مصاحبه اش با سایت گل در انتقاد به عملکرد دولت عنوان کرد.ناصر حجازی مرد شماره یک تیم ملی فوتبال ایران در دهه ۱۳۵۰ بود و ۲ قهرمانی در جام ملت‌های آسیا، ۱ قهرمانی در بازی‌های آسیایی و شرکت در المپیک و جام جهانی فوتبال را در کارنامه داشت. وی بازیکنی محبوب  و بر خلاف بسیاری از آنانی که مشهور شدند ،از جنس مردم بود ،به گفته خودش هیچوقت از مردم جدا نبود . وی عامل محبوبیتش را اینگونه عنوان می کند: "...مردم نسبت به من لطف دارند ، ناصر حجازی همواره سعی کرده تا از مردم جدا نباشد ، همیشه با مردم بوده ام و هر چه دارم از خدا و سپس لطف و محبت مردم است.من و امثال من مدیون مردم هستیم.آنها مرا حجازی کردند.اینها شعار نیست یا از روی تظاهر نمی گویم.خوشبختانه همه مرا به صراحت لهجه میشناسند. این که از مردم می گویم حرف دلم است.از اینکه می بینم بعضیها با زدن چند گل یا مورد توجه قرار گرفتن توسط مردم ، از همه طلبکار هستند ، ناراحت می شوم.متاسفانه اینها وقتی  توسط همین مردم بزرگ می شوند ادا در می آورند و فراموش می کنند که از کجا و چطور به چنین جایگاههایی رسیده اند .نمی دانندکه فقط مشهور هستند و با این خصوصیات ا خلاقی محبوبیتی بین مردم ندارند."

صراحت بیان یکی از ویژگی های بارز وی بود و با اینکه این خصوصیت ،ارمغانی جز بی مهری بسیاری از بزرگان  برایش نداشت اما این مسئله سبب نشد که نگاه منتقدانه اش نسبت به مسائل اجتماعی ،سیاسی و اقتصادی تغییر کند.

پیمانه ی عمر این بزرگ مرد فوتبال ایران در روز ۲ خرداد ۱۳۹۰ لبریز شد و پس از تحمل مدت‌ها رنج ناشی از بیماری سرطان ریه در بیمارستان کسری تهران درگذشت و در تاریخ ۴ خرداد ۱۳۹۰خورشیدی در «قطعه نام‌آوران» بهشت زهرا به خاک سپرده شد. روحش شاد

    شنيدم كه چون قوى زيبا بميرد

             فريبنده زاد و فريبا بميرد

                      شب مرگ، تنها نشيند به موجى

                             رود گوشه اى دور و تنها بميرد

                                       در آن گوشه، چندان غزل خواند آن شب

                                                   كه خود در ميان غزل ها بميرد!

                                                                    گروهى برآنند كاين مرغ شيدا

                                                                            كجا عاشقى كرد، آنجا بميرد!

                                                                  شب مرگ، از بيم، آنجا شتابد

                                                         كه از مرگ غافل شود تا بميرد!

                                                     من اين نكته گيرم كه باور نكردم

                                                  نديدم كه قويى به صحرا بميرد

                                        چو روزى زآغوش دريا برآمد

                               شبى هم، در آغوش دريا بميرد

                   تو درياى من بودى! آغوش وا كن

    كه مى خواهد اين قوى زيبا بميرد!      

به بهانه آزادی خرمشهر

 

   امروز هم بر طبق برنامه ای که می رفت به عادت تبدیل بشه برای پیاده روی به پارک اومده بود.ازکنارآسایشگاه جانبازانی که داخل پارک بود رد شد.سالروزآزادی خرمشهر بود .این چند روزبرنامه های  صدا وسیما حول این موضوع می چرخید و آرشیو سرودها  و تصاویر وفیلم های جنگی خود ش رو در رسای این حماسه بدون کم و کاست به یکجا عرضه می کرد.در لابلای برنامه ها هم  بزرگوارانی بودند که بخشی ازکوله بار گذشته خود را که سرریزاز افتخارات جنگی بود سخاوتمندانه روایت می کردند و اندکی نیز در پی انحصاری کردن این افتخارات داد سخن می دادند!

با خودش گفت:خاطرات جنگ روبه همراه کسانی که از نزدیک اون رو لمس کردند مرور کنی به این فکر می رسی که جنگ پدیده ای ست شوم چه دفاعی مقدس باشد و چه تهاجمی ناجوانمردانه.افتخاراتش مایه مباهات و به یاد ماندنی است، زشتی ها و مصائبش ماندنی تر.  

"...31 شهریور ماه همه منتظر بودند فردا برسد...عراق شهر رو بمباران کرد...صدای جیغ و فریاد ها ...  مردم عزاداری که به سر وسینه می زدند و نام عزیزانشان را می آوردند....صدای مرثیه خوانی عرب ها را می شنیدم زنهایی که اسم شهیدانشان را که می شنیدند با ریتم خاصی به گونه هایشان می زدند و دم می گرفتند:حا حا...جنازه هایی که با چشمان و دهان نیمه باز و بعضی با دهان پر از خون...."( کتاب دا)

از کنارآسایشگاه جانبازانی که داخل پارک ملت است رد می شود و چشمش به پرده ی بزرگی می افتد که با خطی خوش نوشته شده :"سالروز آزاد سازی خرمشهر مبارک" و اندکی انسوتر در ورای نرده های اسایشگاه  مردی آرام  بروی صندلی چرخ دار...

از کنار آسایشگاه جانبازانی که داخل پارک ملت است رد میشود  و به این فکر می کند گاهی افتخارات جنگ می ماند اما افتخارآفرینان عملا در بوته فراموشی قرار می گیرند.

 

              "به یاد همه ی آنان که صادقانه جانشان را نثار میهن خویش کردند"

 

لذت یک لحظه "مادر" داشتن

 

 

  

   تاج از فرق فلک برداشتن

   جاودان آن تاج بر سرداشتن

                    در بهشت آرزو ره یافتن

                  هر نفس شهدی به ساغر داشتن

                                  روز در انواع نعمت ها و ناز

                                شب بتی چون ماه در بر داشتن

  صبح از بام جهان چون آفتاب

  روی گیتی را منور داشتن

                        شامگه چون ماه رویا آفرین

                       ناز بر افلاک اختر داشتن

                                          چون صبا در مزرع سبز فلک

                                              بال در بال کبوتر داشتن

  حشمت و جاه سلیمان یافتن

  شوکت و فر سکندر داشتن

                           تا ابد در اوج قدرت زیستن

                            ملک هستی را مسخر داشتن

                                       برتوارزانی که ماراخوشتراست

                                           لذت یک لحظه "مادر" داشتن

                                                          فریدون مشیری