اطاعت و عبادت
از اول رجب تصمیم داشتم برای وبلاگ مطلبی در باره مراقبه ها و عبادات این ماه بنویسم اما متاسفانه مشغله روزمره مانع شد و ماه رجب جاش رو به شعبان داد اما نیت خیرم عملی نشد.اولین فرصتی که برای نوشتن در ماه جدید فراهم شد برای عملی کردن تصمیمم به سراغ مفاتیح و .. رفتم .اما سر از دیوان محتشم در آوردم و به شعر ذیل برخوردم.
ذرهٔ درد بر آن مایهٔ درمان بردن
به ز کوه حسنات ست به میزان بردن
ایستادن نفسی نزد مسیحا نفسی
به ز صد ساله نمازست به پایان بردن
به یادحرم رفتن روز قبل خودم افتادم.روزای آخر و اول ماه رجب و شعبان، لطف امام شامل حالم شد و چند روز پیاپی به خدمتشون مشرف شدم روز آخر هر چه نماز تو مفاتیح آورده شده بود خوندم با اونکه از خستگی دیگه نای ذکر گفتن نداشتم اما تا انتها رفتم و روی ابلیس رجیم رو کم کردم. اما این شعر عیشم رو منقص کرد چون هر چه فکر کردم به یاد نیاوردم تحول روحی ام را در این عبادات !!!برای همین از خیر نوشتن مطلب هم گذشتم ....
اما یادم بماند:
بردن غم ز دل خسته دلی در میزان
به ز صوم رمضان ست به شعبان بردن
یک جو از دوش مدین دینی اگر برداری
به ز صد خرمن طاعات به دیان بردن
...و فراموش نکنم که عبادت یعنی اطاعت از همه ی آنچه که فرموده:
سر تسلیم بنه هرچه بگوید بشنو
از خداوند اشارت ز تو فرمان بردن