اداره اين قلمرو وسيع بر عهده نمايندگان دولت بود كه به آنها حاكم يا والي گفته مي شد قبل از تشكيل دولت ايلخاني معمولا در قوريلتايي كه به مناسبت انتخاب وي به منصب خاني تشكيل مي گرديد ، شخصا حكام ولايات محرومه را انتخاب و انتصاب مي كرد وي اين سرزمينها را ميان امراي بزرگ خود تقسيم و آنان با حكم ويرليخ خان به سوي مملكت كه به آنها تعويض شده بود رهسپار مي شدند .ايران نيز از جمله ممالكي بود كه اداره آن بدينگونه انجام مي گرفت ( تحرير – جهانگشا – ص 278 ) . حاكم ممالك ايران جهت اداره قلمرو آن را به اشخاص مورد اعتماد خويش واگذار مي كرد . اين اشخاص در برابر خان بزرگ مسئول بوده و مي بايست پاسخگوي اعمال عمال خود باشند . در مواردي كه گزارش كه تخلصي از حكام به اردوي بزرگ مي رسيد ، حاكم براي دادرسي به اردو فراخوانده شده و وي موظف بود كه در مقابل حسابرسان ، از عملكرد خود دفاع كند ( تاريخ جهانگشاي جوييني 147 ، ج اول  ، به همت محمد رمضاني ، انتشارات پديده ، 1366 ،  )